Metin olda dik tut başını Anne,
Gel; öp... kokla... mezar taşımı Anne,
Akıtma gözünden yaşını Anne!

Olsada bu dünyada gönlün ezik,
Eğilme kimseye tut başını dik!
Bu duygular bize tanıdık bildik,
Akıtma gözünden yaşını Anne!

Ölüm vaktin gelsin kavuşacağız,
Albayrak altında buluşacağız...
Mahşerde birleşip sarılacağız,
Akıtma gözünden yaşını Anne!

Bitmedi soysuzlar ona yanarım,
Dökülen bunca masum kana, yanarım.
Öldüğüme değil sana yanarım,
Akıtma gözünden yaşını Anne!

Herkese iyi bir hayat dileyerek başlamak istiyorum ve herkes gerçek yaşamda yaşasın. Bu sitede birçok yorum okudum ve üye olmaya karar verdim. Sorularımın cevaplarını burda bulabilirim sanıyorum. Ben rap müzikle uğraşıyorum ve dinle aram iyidir. Fakat dışarıdan rap müzikle uğraşanların daha faklı gözüktüğünü farkediyorum. Uzun zamandır bunları konuşmak için birilerini arıyordum.

Birçok Türk aydın, düşünür ve yazar gençliğin içinde bulunduğu durumu, bu durumun getireceği sonuçları ve bu sonuçların olmasına neden olacak faktörlere karsı alınması gereken önlemleri gazetelerde, televizyonlarda ve kitaplarında ifade ediyorlar. Onların ifadelerinin, düşüncelerinin ve çözüm için yaptıkları önerilerin yanında benim yazacaklarım pek bir anlam ifade edemez ama yinede gençliğin sürüklendiği yada daha doğru bir ifadeyle sürüklenmeye çalışıldığı ucunda ne olduğunu kestiremediğimiz karanlık yolda tehlikeyi bizzat yaşayan bir üniversite öğrencisi olarak bende düşüncelerimi aktarma gereksinimi duydum.

Şu anda gençlik hem fiziki görünüş hem de kişilik olarak, iyi terbiyeyle yetişmiş ve eskiden Türk gençliğinin yaşantısını bilen kişiler tarafından “ bu gençlik nereye gidiyor” denilecek bir halde.

Bizi insan olarak var eden kudret sahibi, insanlığımızı koruyarak yaşamanın yollarını da göstermiştir. İslâm’ın insanı “sorumlu varlık” olarak görmesi, bu çerçevede temel bir öneme sahiptir.

İslâm dışı inanç ve düşünce sistemleri ise, özellikle modern kültür insanı “özgür varlık” olarak tarif eder. Modernitenin hayatın temeline yerleştirdiği en temel kavramlardan birisidir “özgürlük.”

internet çağımızda tartışmasız en büyük iletişim vasıtası. Birçok kimse yadırgasada taktir etsede bu böyle. Aslında düşündüğümüzde internetin faideleri o kadar çokki... Fakat niyetler amellere göredir. Ve her bir kimse internetten içindeki niyet doğrultusunda faydalanır.Diyeceksinizki benim böyle bir düşüncem yoktu fakat mağdur oldum. Bu tamamen asılsız bir bahane. İnsanoğlu önce kendini bilip tanımalı ve ondan sonra yeni bir atılıma geçmelidirki bu yeni atılımda mağdur olmasın.

“Efendi çocuktur ” deyip övdüğümüz gençler var etrafımızda …

Efendi, yani söz dinleyen, oturmasını kalkmasını bilen, az söyleyip, çok dinleyen…

Efendilik elbette güzel bir vasıf. Ama asla pısırıklık ve cesaretsizlik anlamına da gelmemeli.

Ancak, toplumumuzda maalesef böyle anlaşılıyor. Küçüklerimizi dinlemiyoruz, onlara söz hakkı vermiyoruz. Kendi fikirleri olmasına, kendi hislerini dile getirmelerine imkan tanımıyoruz. Sonra da, onların hareketsizliğine, bilgisizliğine kızıp, “bu gençlik niye böyle?” diye şikayet ediyoruz.

Gençler Soruyor “İbadetlerimden zevk alamıyorum, neden?”
..

Dr. Şifa

SORU:

“İbadetlerimden zevk alamıyorum, neden?”

Ben bir üniversite öğrencisiyim. İbadetlerimi yapmakta zorlanıyorum. Yaptığım ibadetlerden de yeterince zevk alamıyorum.

Öyle olduğu zaman, içimde suçluluk hissi meydana geliyor. Kendimi suçlamaya başlıyorum. Bu durumdan nasıl kurtulabilirim?

CEVAP:

“Kalıbını Secdeye,

Kalbini Kıbleye Bırak”

Muhterem kardeslerim bu mevzuyu daha once cok kişiyle konustum derdimi actım bircok takva ehli insanla dertleştim tavsiyeler aldım ama 1 saat once uye oldugum su sitede cok guzel ve yorumlar okudum sizinde yorumlarınızı almak istiyorum:18 yasındayım ankaralı bi gencim ismim Ercan.

Hayatın tamam yada devam kısmı lise sıralarının nasıl geçtiğine, gencin üniversiteye nasıl hazırlandığına bakıyor.Bu anlamda tüm ebeveynler çocuklarından iyi bir lise bitirmelerini istiyor.Ancak gittiği lise genci nasıl bir hayata yönlendirceği düşünülmüyor.
Günümüz liselerinin bitmiş,çökmüş bir vaziyette olduğunu her gün televizyonlarda görüyoruz.Her gün binlerce şiddet olayı, okuldan çok bir geneleve benzeyen liseler…
Bunlardan biraz bahsetmek gerekirse;

Allah Tealâ kullarını dünyaya tertemiz gönderir ve orada iffetli yaşamalarını ister.
Gözlerini dünyaya açtıklarında nasıl saf ve su gibi berrak iseler, gözlerini dünyaya kapadıkları zaman da, elbiselerine bulaşan çamurlardan arınmış olarak kendisine tertemiz dönmelerini arzu eder. Hem nesillerinin hem de yaşadıkları toplumların bozulmaması için iffetli yaşamalarını gerekli görür.
Büyük ödüller

“Ben Cüleybib’imi kaybettim!”

Mecmau'l-Enhür sahibi Muhammed b. Süleyman, “Damat Efendi” lakabıyla meşhur olmuştur. Çünkü, bu iffet âbidesi, talebelik döneminde bir gece yarısı, mum ışığı altında ders çalışmaktadır. İlmî mütâlaalara daldığı bir esnada kapısı çalınır. O vakitte birinin gelmesinin hasıl ettiği hayret ve misafirin kimliği hakkındaki merakla hemen kapıyı açar. Karşısında genç ve güzel bir kızcağız durmaktadır. Misafir, yolunu kaybettiğini ve etrafta başka bir ışık göremediği için onun kapısını çalmaya mecbur kaldığını söyler.

Burada olmadı cennette beraber (miy)iz!?

Biriyle tanıştım, 4 yıl gayet iyi görüştük. Bir gün telefonda ‘Her şey bitti!’. 2 hafta sonra ise tekrar konuşmaya başladık. Bundan 3-4 gün sonra evlerinin önünden geçtim. Kalabalık vardı. Kına gecesi imiş. Ertesi günü evlendi. Aradım. “Onu değil seni seviyorum. Burada olmadı. Cennette beraberiz!” dedi. Doğru mudur Can abi, böyle bir şey var mı gerçekten?

Değerli kızım. Zaman zaman sana da ifade ettiği gibi bu arkadaş eninde sonunda bir MANTIK EVLİLİĞİ yapacağını biliyordu. Bu durumda;

Yaz sıcaklarının etkisini artırdığı şu günlerde mevsimlik konuyu bir daha düşünelim mi?
Evet, diyorsanız, buyurun, şu yorumu birlikte okuyalım. Bakalım siz nasıl bakacaksınız arz etmeye çalıştığım 'duyguların beslenmesi' olayına?

Bilindiği üzere insanda hem akıl ve iman vardır, hem de nefis ve şeytan... Her ikisi de insanı yönlendirme görevini yüklenmişlerdir. Bu sebeple insan hayatı boyunca ya aklının, imanının yönetiminde ya da nefsinin ve şeytanın etkisinde...

Kime sorsanız geleceğin en önemli şahsiyetlerini gençler olarak gösterirler. Doğrudur. Bu böyledir. İnkâr edilemez bir gerçektir. Ancak gençler acaba gelecekte omuzlarına şimdiden yüklenmiş bu yükün farkında mılar ve bu yükü taşıyabilecek miler?

Bu sorunun cevabını en iyi gençlerin yaşantısına bakarak verebiliriz. Bu nazar neticesinde geleceğimizin hiç de umut dolu olduğunu söyleyemeyiz.